प्राजक्त

जरा विसावु या वळणावर

2008-01-03T20:19:00.000+05:30

नवे वर्ष आणि नव्या संकल्पना। सर्वांना नवीन वर्ष्याच्या शुभेच्छा।

2007-08-01T19:51:00.000+05:30

"जणू अंगी राघवशेला"..शीर्षक छान आहे... मी ते माझ्या कवितेला नाही देवू शकत, कितीही आवडलेलं असल तरीही. कवितेला नाव असाव अस थोडंच आहे? कविता लिहिताना कवीच्या मनात नाव नसत, असतो तो फक्त भाव.."आप सिर्फ मिठाई खाओ, आपको हलवाई से क्या मतलब?", ग्रेस साहेबानी म्हटल्या प्रमाणे !!

एक गंध हवा हवासा
निशिगंधाचा जसा रात्रीला
एक गंध हवा हवासा
पहिल्या पावसात जसा मातीला..

एक स्वर हवा हवासा
तुझ्या कंठातून जसा शब्दांना
एक स्वर हवा हवासा
झाडावर सळसळणारा जसा पानांना..

एक स्पर्श हवा हवासा
हळूच तुझ्या हाताचा माझ्या हातांना
एक स्पर्श हवा हवासा
अलगद तुझ्या ओठांचा जसा माझ्या कानांना..

एक स्वप्न हवहवसं
मला पडलेल तुझ्या विचारांत असताना
ज्यात म्हणतेस तू 'तुझिच मी' पावसात चिंब भिजताना....

2007-07-26T13:22:00.000+05:30

क्द्दुद्र्घुफ्ज्च्ब्च्ज्स्ब्द्ज्ज्ज्ज्ज्ज्ज्ज्ज्ज जुईईईईईईईईईईइह्ह्व्म्व्न्ब्विफ्ज्र्थ४४३२४४२५३६३क्फ़्नफ़्नक्:फ़३४६७य्ग्र्ग्स्व्गवेर्ग्तएतएर्ग्फ़्र२३र्ह्क३ देके

मला काम करून कंटाळा आलाय म्हणून उगाच काहितरी लिहतोय
frustration काढायचा चांगला मार्ग आहे नाही?

कारण ती वेळच तशी होती

2007-07-24T20:24:00.000+05:30

तुझ लाजून नजर खाली वळवण
अन माझा जीव हळूवार तुझ्यात गुंतत जाण
सारी स्रुष्टिच जनु त्या डोळ्यात अवतरली होती
कारण ती वेळच तशी होती

किती आठवाव अन मनात ते किती साठवाव
त्या गोड आठवणीत वाटते असच गढून जाव
तुच सर्व चैतन्यात सामावली होती
कारण ती वेळच तशी होती

2007-07-24T19:47:00.000+05:30

बरेच दिवस काही लिहल नाही. आणि सध्या प्रतिभा पाटिल राष्ट्रपति (की राष्ट्रपत्नी ही एक आणखी डोकेदुखी) झाल्या यापलिकडे काही घडलही नाही। शेवटी काय भैरोसिंघना हार मानाविच लागली. शहाण्या पुरुषाने स्त्री शी स्पर्धा करु नये, ती ही २१ व्या शतकात (...मी नाही असे वडीलधारे लोक म्हणतात). दैव कोणाला कुठे नेवून ठेविल काही खर नाही. पुन्याताले रस्ते त्यांच्या भेटिच्या वेळी सुधारतिल.. एवढाच काय ते त्यांच्या निवडून येण्यामुळे मला एक पुनेकर म्हणून झालेला आनंद. असो. मराठी माणसाने अटके पार झेंडा रोवला म्हणून जरा बर वाटलं.
एक तर आता सोफ्ट्वेअर कंपनी मध्ये ५ एवजी ६ दिवसांचा आठवडा होणार अशी वाइट्ट बातमी आहे. आधीच आम्ही बिचारे रोज १० ते १२ तास काम करतोच (त्यात पर्सनल जास्त नि ऑफिस चे कमी असते पण ऑफिस ये अन्दर की बात है ) मग आणखी एक दिवस सुखाचा का कमी असा समस्त सोफ्ट्वेअर कम्युनिटी तर्फे माझा सवाल आहे? एक तर इंडियन इकाँनोमीला सोफ्ट्वेअरमुळे असे चांगले दिवस पाहायला मिळतायत आणि रूपया वाढला तर सगळ्यात आधी बळी जाणार आमच्या सारखे निष्पाप जीव. बर याच्या विरुध्द टिवी चैनलवालेही बोलायला तयार नाहीत. आज दुपारी आज तक पहिला तर "सलमान म्यारी गोल्ड मध्ये किस नाही करणार" ही ब्रेकिंग न्यूज़! मग दिवस भर सगळ्या हिंदी सिनेमा मधली चुम्बन दृश्य दाखवली. अशाने काही दिवसाने लहान मूलं आई बाबांना म्हणतील "बाबा MTv नको.. आपण न्यूज़ बघू". हे झाल तर नंतर राखी सावंत (ही आज तक ला न्यूज़ पुरवत असते..मला शंका आहे की आज तक ने तीला हायर केलय).
एवढे प्रश्न आहेत देशासमोर पण यांना ते नाहीत महत्वाचे असो. काय होणार आपल?

2007-06-28T20:40:00.000+05:30

पाऊस आता पुण्यात हळूहळू दिनक्रमाचा भाग होतोय. पुनेकर ही त्याला जास्त नाव न ठेवता हसत आपलस करून घेतायत. खरच पहिल्या पावसाची धुंदी हळूहळू अशी का ओसरत असेल नाही? मी मागचे दोन दिवस वास्तव आणि कल्पनेच्या अंतराबद्दल विचार करत होतो. हाच पाउस कुणाला 'गारवा' सारखी प्रेमाची कविता सुचवतो तर कोणाला 'सर फक्त लढ म्हणा' सारखी वास्तववादी कविता सुचवतो. वास्तव आणि कल्पनेतलं हे अंतर खुपच मोठ आहे. ते फक्त काही थोडक्याच लोकाना पार करता येत. ही स्वप्नांची दुनिया खूप रम्य आहे. सहज हरवुन जाण्यासारखी आहे. आपण फक्त वास्तवतेच भान ठेवून स्वप्न पाहिली की झाल. असो.
नुकतच खांडेकरांच अम्रृतवेल वाचल. खुपच वास्तव कादंबरी आहे. 'श्यामची आई' जसा बालमनावर संस्कार करत तस् हे तरुण मनावर. ही माणसा माणसातल्या नात्यांच्या गुंता गुंतिची कथा खांडेकरानी खूप प्रगल्भ्तेनी मांडलेय. नंदाची होणारी घालमेल, तिच्या मनात येणारे आत्महत्येचे विचार आणि शेवटी यासर्वातून तिने Phd करण्याचा घेतलेला निर्णय, हां सारा प्रवास आपल्याला खूप थक्क करून जातो. तिची आणि देवदत्त ची भेट आणि त्या दोघांमध्ये घडणारे संवाद ..सारेच अप्रतिम.

2007-06-05T21:09:00.000+05:30

मला पाहून जेंव्हा ती गालात हसते
मित्रा खरच ती फार सुंदर दिसते
कधी अवखळ कधी नटखट
तीची चाल नेहमीच पटपट
कधी ओठांना किंचीत दाबून
माझ्याकडे पहाते मग जराशी लाजुन
तीची नजर जेंव्हा माझ्याशी भिड़ते
मित्रा खरच ती फार सुंदर लाजते

Anything for you ma'am

2007-05-29T18:54:00.000+05:30

Recently finished reading "Anything for you ma’am". I am not good at writing book reviews but thought I should share its story for those who haven't heard of this novel. Earlier I had no interest in fictions thanks Paulo Coelho's Alchemist which forced me to shift the interests. I later bought two other books by Paulo Coelho “Veronica decides to die” and “Eleven minutes”. The time when I deeply got involved in Veronica the same time lost the book while traveling. That shifted my attention to Tushar Raheja's "Anything for you ma’am".

The reviews on websites were mixed but I decided to go with it as I have some special feelings for IITD. To tell you frankly I really enjoyed the journey from start to end.

Its a story of a lover boy called Tejas Narula who is in deep love with Shreya his sisters friend and stays far away from him (Delhi-Chennai long journey !!). It has all funs one can expect about IIT life and the youth in general. The college fun, playing pranks to professors etc. But our lover boy although not sincere in studies, is very much sincere to his love. In beginning he thinks distances do not matter but later the urge to see her occupies his consciousness such that he takes all the all risks just to meet her. The chance to bunk industrial tour seems too perfect for him to reach Chennai. But the journey takes so many twists and fate tests his all-round abilities to rise over all the difficulties. The book has very good humor (Prof. Puppy, Tejas's friends and his overall comments in book about any situation !). The story takes so many turns, especially with Prof. Puppy and his BioBull project and Tejas’s journey in train. The book also has some romantic moments, the story about Shreya and Tejas's candle light dinner. I love the song he sung at that moment,

---All I Can Do---

You I ain’t a rich kid, just a poor nerd,
Ain’t got no money, my pockets full of mud.
Faded jeans and ragged shirts, thank god they are in,
Cuz those are the only things I have to fit in.
So if you are that kinda gal, who just goes for money.
You can check out Harry, he's got a big limousine.

All I have got is unconditional love.
All I can promise you is I’ll be there when the things are tough.

No I can’t promise you dinner in golden plates.
No I can’t promise you disco nights so late.
We can get a candle or two and light up my place.
Maybe wash some crockery, order pizzas at low rate.
No lousy music, my guitar gently plays
A song, written, especially for you babe.

All I have got is unconditional love.
All I can promise you is I’ll be there when the sea is rough.

So all those who believe in love and its power, just grab the book.
Love helps our hero just as the king in the Alchemist says,
If you really want something, the whole universe is going to conspire to help you. But to do that, you have to be brave. Brave enough to fight for things that are meaningful to you!!

मैत्र जिवाचे

2007-05-24T18:47:00.000+05:30

मी खूप विचार करत होतो की हृदयनाथ मंगेशकारानी त्या ध्वनिफितिला हे नाव का बर दिला असाव? खरच मित्र कितीतरी असतात. त्यातले असे कितीसे जिवाभावाचे? म्हणूनच त्यांना एखादाच मैत्र जिवाचा असणार. तसच काहितरी सुरेश भटांबद्दल त्यांना वाटले असेल म्हणून त्यांनी हे नाव दिलं असाव. "उजाडल्या वरी सख्या" गाणं मी पहिल्यांदा भावसरगम मध्ये ऐकल. दिदिंनी ते कैसेट मध्ये छानच म्हटलय पण हृदयनाथ मंगेशकरांच्या आवाजात ते अजुनच अप्रतिम वाटतं. मराठीतली ही अप्रतिम ग़ज़ल ऐकन्यासाठी भावसरगम ला आवर्जुन जा।त्यातली दोन तीन कडवी नमूद करतोय,

उजाडल्या वरी सख्या निघून जा घराकडे,
अजुनही उशिवरी टिपुर चांदणे पडे
उगीच वेळ सारखीविचारातोस काय तू?
पुन्हा पुन्हा मिठित ही शहारतोस काय तू?
पुन्हा अशी कधी कुणास रात्र सापडे ...

अजुन कुंतलात या तुझा न जिव गुंतला..
अजुन पाकळ्यातला मरंद ही न संपला
अजुन ही कसे तुझे लबाड ओठ कोरडे?

मंदार तू मला अपडेट देतोसच पण यावेळी मला ते मिस नाही करयाचय.

पुन्हा भेट कधी?

2007-05-22T19:28:00.000+05:30

तू आम्हाला सोडून जाणार हे कळालं. मग पुन्हा ईथे दिलखुलास कोण हसनार? तस तू फक्त ऑफिस सोडणार, पुन्हा भेट होतच राहील पण काही क्षण तुझ्याशिवाय नीरस असतील. म्हणजे बघ फुलांमधुन गंध काढला, आकाशाचा रंग काढला तर त्या बागेत फिरायला कोणाला आवडेल का? चल पुन्हा भेटत राहूच.

चांद निकलेगा पर वो रात, रात ना होगी पहलेसी
वो मुलाक़ात, मुलाक़ात ना होगी पहले सी
रंजिशे कुछ कम तो होगी तेरे मिलने से
यह अलग बात के वो बात ना होगी पहले सी

चल बहोत सेंटी सेंटी हुआ...मुझे पता है तुझे पसंद नही
इसलिये ऎन्जॉय द न्यू चेंज.

2007-05-16T21:41:00.000+05:30

दंडवते साहेब आजकाल छान चुटकुले पाठवता हो. पण सारे मराठी असून ते इंग्लिश मध्ये का हो लिहिता?
(त्यातील काही निवडक नमूद करतोय)

१. 2 री तला एक मुलगा School मधून घरी आल्यावर वडीलाना म्हणतो
मुलगा : मी उद्या school ला जाणार नाही
बाबा : का रे काय झाले
मुलगा : आज आमच्या school मधे आमचे वजन केले
बाबा : मग त्याचा school मधे न जान्याशी काय संबंध ?
मुलगा : काय माहित उद्या आम्हाला विकून सुद्धा टाकतील...

२. रावनाच्या लंकेला सोन्याची लंका का म्हणतात .....????
कारण रावनाला लहाणपनी आई बाबा सोन्या म्हनायचे ....!!!!!

spider man

2007-05-14T20:25:00.000+05:30

शुक्रवारी spider man ३ पाहीला। हिंदी बरोबर तमिल, तेलुगु (आणि तत्सम साऊथ languages मध्ये) आणि यावेळी तो भोजपुरी मध्येही release झाला. हमार मंगेतरवा को छोड़ नाही तो वगैरे वगैरे (खरच मी त्याचे प्रोमोज पाहिलेत ). पण आम्ही तो spider man च्या मातृभाषेतच पाहिला. hollywood movies इंग्लिश मध्येच पहाव्यात त्यातच त्यांची खरी मजा आहे. आता "साधी मानसं" मराठीतच पाहायला बर वाटेल, इंग्लिश मध्ये काही जमेल का ते? असो. movie as usual was not disapponting.
पहिल्या सीनलाच मागाच्या रो मधून एक गोंडस (cute) लहान बाळाचा आवाज आला. after all this was suppose to be a kids movie. पण बिचारा spider man यावेळी रोमांटिक मूड मध्ये आहे, ते त्याच्या बाल मनाला नाही पटल. त्यामुळे पहिल्याच प्रणय दृश्यात जेंव्हा पिटर उर्फ़ spider man (आणि इतर प्रेक्षक ही) गुंग होता तेंव्हा हे बाळराजे म्हणाले "आई spider man कधी येणार ?" आता त्याला काय माहिती की त्याचा spider man मोठा झालाय ते?
The second item he gave was regarding one villain made up of Dust (or we can say DustMan)
"आई ते मातीचे काका कुठे गेले ?"
I really enjoyed the मूवी (with this small kid's sub titles !)
But spider man is must watch for all animation lovers.
कधीतरी लहान होऊंन पाहण्यात ही मजा आहे !!

2007-05-10T21:02:00.000+05:30

परवा सा रे ग म प चा एपिसोड खुपच छान (आणि इमोशनल) झाला. जसा गायकांसाठी तसा माझ्यासाठीही. सगळ्यांनिच गानी छान म्ह्टली. विशेष प्रसाद ओक नी. त्याने ते अप्रतिम पेलल. आणि तिथेच माझाही कंठ दाटून आला अन डोळेही भरून आले. सौमित्रचे अमर्त्य शब्द आहेत आणि मिलिंद ने पण अप्रतिम चाल लावलिये.
"दिस नकळत जाई, सांज रेंगाळून राही,
क्षण एकही ही न ज्याला तुझी आठवण नाही"
हे असेल इमोशनल माणसाच लक्षन पण आजकल जगात ती भावना राहिलेयच कुठ? मग मी जसा आहे तसा बरा आहे. कोरड अन रुक्ष जगण्यापेक्षा तरी ते बर, नाही का?
माझे गाण्याबद्दलच वेड काही नवीन नाही (माझ्याकडे लहानपणीचा एक फोटो आहे, लांब मुलीसारखे केस अन हातात रेडियो :) ) ते वेड अजुन जपलय यातच सारा काही आलं !!
कीप इट अप सा रे ग म.
(प्रसाद ने म्ह्टलेलं "राधा ही बावरी, हरिची राधा ही बावरी" पण सुरेख)

I decided to quit

2007-05-09T18:23:00.000+05:30

--Thanks Kirti for this--

One day I decided to quit...
I quit my job,

my relationship,

my spirituality...

I wanted to quit my life.
I went to the woods to have one last talk with GOD.
"GOD", I said. "Can you give me one good reason not to quit?" His answersurprised me... "Look around", GOD said. "Do you see the fern and thebamboo?" "Yes", I replied. "When I planted the fern and the bambooseeds, Itook very good care of them.
I gave them light.I gave them water.
The fern quickly grew from the earth. Its brilliant green covered thefloor. Yet nothing came from the bamboo seed. But I did not quit on thebamboo.
In the second year the Fern grew more vibrant and plentiful. And again,nothing came from the bamboo seed.But I did not quit on the bamboo." GODsaid.
"In year three there was still nothing from the bamboo seed. But I wouldnot quit.
In year four, again, there was nothing from the bamboo see. I would notquit." GOD said.
"Then in the fifth year a tiny sprout emerged from the earth. Comparedtothe fern it was seemingly small and insignificant...But just 6 monthslaterthe bamboo rose to over 100 feet tall. It had spent the five yearsgrowingroots. Those roots made it strong and gave it what it needed to survive.Iwould not give any of my creations a challenge it could not handle."
GOD said to me. "Did you know, that all this time you have beenstruggling, you have actually been growing roots?" "I would not quit onthebamboo.I will never quit on you." "Don't compare yourself to others."GODsaid. "The bamboo had a different purpose than the fern. Yet they bothmakethe forest beautiful."
"Your time will come", GOD said to me. "You will rise high"
"How high should I rise?" I asked. "How high will the bamboo rise?" GODasked in return. "As high as it can?"I questioned "Yes."GOD said, "Givemeglory by rising as high as you can."
I left the forest and bring back this story. I hope these words can helpyou see that GOD will never give up on you "Life is not a problem to besolved, but a gift to be enjoyed"

2007-05-08T17:56:00.000+05:30

मला माहिती आहे की कुठलीही नविन कविता ही कशावरुन तरी सहज सुचलेली असते। निदान माझ्या बाबतीत तरी हे खर आहे। म्हणूनच मी माझी कवीता निरपेक्ष मानत नाही। अनुभवांना कल्पनेची जोड़ लाभली की कवितेचा जन्म...मग ती भाषेचिही बन्धनं तोडून सरळ काळजाला हात घालते।
पुढील कविता 'अजनबी शहर है, अजनबी शाम है, जिंदगी अजनबी क्या तेरा नाम है !!' वरुन सहज सुचलेली।

एक पल का ठहराव और थम सी जाती है जिंदगी
हर पल नए ख्वाब दिखाती है जिंदगी॥

मुमकिन नही भूल जाना तुम्हे
हर पल याद दिलाती है जिंदगी॥

हर हसीं लम्हा अब पराया सा लगता है
बादलों में घिरकर उदासी सी छा जाती है जिंदगी॥

हमसे बिछड़ के क्या खुश रह पाओगे तुम
हर वक़्त यह सवाल उठाती है जिंदगी॥

पर जब भी हमें देख कर एक चेहरा मुस्कुराता है
हमसे नाराज ना होना यही पैगाम दे जाती है जिंदगी...

सुन्या सुन्या मैफिलित माझ्या

2007-05-07T21:13:00.000+05:30

कुणाची आठवण का, कधी व कशी येईल याची उत्तर अजुन तरी मला सापडली नाहीत. बर्याच दिवसांपासून मी स्मिता (पाटिल) बद्दल लिहिन म्हणत होतो, पण काय लिहायाचं याचा प्रश्न होताच. ती आज आपल्यात नाही पण कुठून तरी अधून मधून टीवी वर एक झलक देवून जाते. काही दिवसांपूर्वी झी मराठी वर तिच्याबद्दल एक कार्यक्रम होऊन गेला. त्यात तिला ओळखणारी दिग्गज मंडळीही होती. स्मिताची बहीण, गौतम राजध्यक्ष वगैरे। मला तिचा आत्तापर्यंत आवडलेला सिनेमा 'उंबरठा'. तिचा साधा चेहरा आणि धारदार नजर सर्व विलक्षण आहे त्या सिनेमात. ती एक उत्तम कवयात्रिही होती असं त्या कार्यक्रमातून समजलं. आणि माझा अंदाज ही खरा ठरला. ती भावूक होती पण कमकुवत तर मुळीच नसनार. तिला जे जे पटलं ते ते तीनं केलं. spotboys शी दोस्ती केली, गरीबांना मदत केली आणि सहज अभिनय ही केला. तीनं अजुन जरा जगायला हवं होतं असं कधी मनात येतं. पण तिचे जे जे सिनेमे आहेत ते काहीतरी सामाजिक आशय असणारे आहेत (१-२ अपवाद असतील शराबी वगैरे). मराठी ने हिंदी चित्रपटांना खूप अभिनेत्री दिल्या पण सार्थ अभिनाची जोड़ आणि नितिमुल्यांशी तडजोड न करणारी एकमेव स्मिताच असेल. तिच्यावर चित्रित झालेल उंबरठा मधलं हे गीत ईथे आवर्जुन लिहावसं वाटते, हृदयनाथ मंगेशाकरानी छान अशी चाल दिलिये आणि गाणं कसं थेट काळजाला भिडनारं आहे.

सुन्या सुन्या मैफिलित माझ्या (सुरेश भट-ग़ज़ल)

सुन्या सुन्या मैफिलित माझ्या तुझेच मी गीत गात आहें
अजुनही वाटते मला की, अजुनही चांदरात आहें
उगीच स्वप्नात सावल्यांची.. कशास केलीस आर्जवे तू
दिलेस का प्रेम तू कुणाला.. तुझ्याच जे अंतरात आहे
कळे न तू पाहुनी कुणाला॥ कळे न हां चेहरा कुणाचा

कसा तुला भास होत आहे.. तुझे हसू आरशात आहें
उगाच देवू नकोस हाका.. कुणी ईथे थांबणार नाही
गडे पुन्हा दुरचा प्रवासी.. कुठेतरी दूर जात आहे
सख्या तुला भेटतील माझे.. तुझ्या घरी सुर ओळखीचे
उभा तूझ्या अंगणी स्वरांचा.. अबोल हां पारिजात आहे

Love you unconditionally !!

2007-05-07T13:58:00.001+05:30

Am sure Himesh Reshmiya must have gone through the toughest phase of a lonely lover. Forget about the controversies of his singing I feel he brings that dard in his songs. I borrowed this line from his song and these thoughts clicked me while listening "Love you unconditionally"

I remember those days..
evenings so pleasant and nights so sweet
I used to dance on thy beats
That was beginning of new journey..
journey so incomplete without you
you walked with me holding my hand gently
Now the paths are different and road so lonely..
But I have to walk, with memories of days spent with you
which makes me complete even without you
Life is changing and so I am
If leaving mid way is you
To love unconditionally is me.......

2007-05-03T20:26:00.000+05:30

खूप दिवस अगोदर ही लिहीली होती वाटलं पोस्ट करावी.

Life's Little Instruction Book

2007-05-02T22:20:00.000+05:30

I'm Quite busy this week in work, found a nice email sent by one of my close friend Kiran

(Check how many you follow, i have scored more than 80%)

Life's Little Instruction Book :-)

Have a firm handshake.
Look people in the eye.
Sing in the shower.
Own a great stereo system.
If in a fight, hit first and hit hard.
Keep secrets.
Never give up on anybody.
Miracles happen everyday.
Always accept an outstretched hand.
Be brave. Even if you're not, pretend to be. No one can tell the difference.
Whistle.
Avoid sarcastic remarks.
Choose your life's mate carefully. From this one decision will come 90 per cent of all your happiness or misery (can't tell before experience)
Make it a habit to do nice things for people who will never find out.
Lend only those books you never care to see again.
Never deprive someone of hope; it might be all that they have.
When playing games with children, let them win.
Give people a second chance, but not a third.
Be romantic.
Become the most positive and enthusiastic person you know.
Loosen up. Relax.
Except for rare life-and-death matters, nothing is as important as it first seems.
Don't allow the phone to interrupt important moments. It's there for your convenience, not the caller's.
Be a good loser. Be a good winner.
Think twice before burdening a friend with a secret.
When someone hugs you, let them be the first to let go.
Be modest. A lot was accomplished before you were born. Keep it simple.
Beware of the person who has nothing to lose.
Don't burn bridges. You'll be surprised how many times you have to cross the same
river.
Live your life so that your epitaph (memorial) could read, No Regrets Be bold and courageous.
When you look back on life, you'll regret the things you didn't do more than the one's you did.
Never waste an opportunity to tell someone you love them. Remember no one makes it alone.
Have a grateful heart and be quick to acknowledge those who helped you.
Take charge of your attitude. Don't let someone else choose it for you.
Visit friends and relatives when they are in hospital; you need only stay a few minutes.
Begin each day with some of your favorite music.
Once in a while, take the scenic route.
Send a lot of Valentine cards. Sign them, 'Someone who thinks you're terrific.'
Answer the phone with enthusiasm and energy in your voice.
Keep a note pad and pencil on your bed-side table. Million-dollar ideas sometimes strike at3 a.m.
Show respect for everyone who works for a living, regardless of how trivial their job.
Send your loved ones flowers. Think of a reason later.
Make someone's day by paying the toll for the person in the car behind you.
Become someone's hero.
Marry only for love.
Count your blessings.
Compliment the meal when you're a guest in someone's home.
Wave at the children on a school bus.
Remember that 80 per cent of the success in any job is based on your ability to deal with people।

and finally ..... Don't expect life to be fair

2007-05-02T14:26:00.001+05:30

दंडवते साहेबांकडून साभार (यातील content शी मी सहमत असेलच असे नाही ) :-
एकदा एक माणूस मरून नरकात जातो. देव त्याला म्हणतो की तू फक्त एकदाच पुण्य केल्याने तुला शिक्षेत choice आहे तेंव्हा तू हवी ती शिक्षा मागुन घे . तो मानुस आजुबाजूला पाहतो तर त्याला एक पेक्षा एक भयानक शिक्षा दिसतात. तेवढयात तो पाहतो तर त्याला दिसते की गांधीजिंच्या मांडीवर एका बाजुला रम्भा आणि दुसर्या बाजुला मेनका आहे !! तो देवाला म्हंतो की मला ती गांधिजींचिच शिक्षा द्या. त्यावर देव म्हंतो , " अरे बाबा ती शिक्षा गांधिना नाही तर रम्भा अणि मेनकेला आहे :))

स्ट्रेस management

2007-04-25T18:42:00.000+05:30

(विथ ड्यू रीस्पेक्ट माझ्या मित्र मैत्रिणीनो .....)
माझ्या बर्याच मित्रांचा हां प्रश्न आहे की आजकाल मला काही कामधाम आहे की नाही (कारण याला ब्लोग वगैरे लिहायला कसा वेळ मिळतो?..पण त्याना काय कपाळ सांगणार की हे फावल्या वेळेचे काम आहे म्हणून). जाउदे ते आजचा विषय मी मोठा interesting निवडलाय. खूप वेळेला आपल्या आजूबाजूला मजेदार किस्से होत असतात कधी आपण नायक तर कधी मित्रमंडळी. आज एक दोन लिहावेसे वाटले.

स्ट्रेस management च एक सेशन झाल. सेशन छान होत (पण ज्यांना त्याची नितांत आवश्यकता होती त्यांनी attend केलच नाही). आमच्या सारखी काही सद्या कामधाम नसलेली जनता तिथे उपस्थित होती (बाकी आईटी कंपनीत मोकळी किंवा बेंच (टिपिकल आईटी word) वर असनारी पब्लिक ट्रेनिंग attend करते असा गोड ग़ैर समज आहे आणि तो काही अंशी मला खरा वाटतो) असो. naturopathy आणि डे टू डे लाइफ मध्ये त्याचे बेनेफिट्स असा एजेंडा होता. टॉक वॉज गूड. वक्ता पण एक डॉक्टर (त्यात मुलगी) असल्याने बर्याच लोकानी लक्ष देवून ऐकलं असाव. लंच time मध्ये माझ्या एक्स, वाय आणि मैंत्रीणी पैकी एक्स नि विषय छेडलाच की "लडके कैसे घुर घुर के उसे देख रहे थे?" आता मला सांगा की पूर्ण सेशन मध्ये तिला नाही पाहणार तर काय करणार ? असो पण मी म्हटले तुम्ही काय तिलाच observe केले पूर्ण सेशन मध्ये! तिची लिपस्टिक खुपच bright होती etc. etc.
मला वाटते या मुलीना तिच्या लुक वरुनच स्ट्रेस आला असावा, आणि याला naturopathy काय कुठल्याच pathy(किंवा पती) कड़े औषध नाही !
(To be cont.)

वर्डस ऑफ़ विस्ड्म

2007-04-24T13:58:00.000+05:30

संदीप श्रौफ़ च्या ई मेल फोरवर्ड मधून:

आंखो मे आंसू आ जाते है ,
फिर भी लबों पे हसी रखनी पड़ती है ,
यह मोहब्बत भी क्या चीज़ है यारों ,
जिससे करते है उसीसे छुपानी पड़ती है

फ्रॉम अभि --
जे आवडेल ते करा, जे कराल ते आवडीने करा.
Try finding a friend in yourself... you will never have an enemy in this world.
Tea and romance tastes batter... if it boils slowly.

भेजा फ्राय

2007-04-20T18:31:00.000+05:30

आता सिनेमा पहायच एक addiction अस झालय. तोच सिनेमा ऑफिसला बुट्टी (ओनली फर्स्ट 2 hrs, हे फ़्लेक्जी timings एक IT कम्पन्यांच बर असत). ऑफिसच्या बाकी पब्लीक बरोबर पाहीला. अशी मजा पुर्वी फक्त कॉलेज टाइम मध्येच यायची. असो. मूवी is great ! (2 वेळा पाहीली) कास्ट अप्रतिमच आहे. विनय, रजत कपूर, मिलिंद मस्त chemistry जमलेय।एकदा तर पहावाच. शॉर्ट मध्ये सांगायच तर सगळी दुःख विसरून दोन अडीच तास काही तरी विरंगुळा पाहिजेच ना? नाही तरी तेच तेच रडगानं प्रत्येकाच्या आयुष्यात असतच. वरुन कुणीही कीतीही सुखी असला तरी आतून थोडा दुःखी आहे , कुणी वरुन idiot वाटला तरी तो कधी आपली फिरकी घेइल याचा नेम नाही
दॅट्स द मेसेज ऑफ़ द मूवी !!

यात काय ग़ैर आहे

2007-04-20T12:13:00.000+05:30

सलाम नमस्ते

2007-04-16T20:01:00.000+05:30

कुठुन सुरुवात करावी काही कळत नाही.
पण सध्या तरी संदीप आणि सलिल च्या गाण्यानी झपाटलय. म्हणून त्याच्याच चार ओळीने सुरुवात कराविशी वाटली.

कशी ही अवस्था, कुणाला कळावे
कुणाला पुसावे, कुणी उत्तरावे
किती खोल जातो, तरी तोल जातो
असा तोल जाता, कुणी सावरावे